Tag Archives: Evren

Ay’a Yolculuk

Ay’a çıkıyorum

Heybeliye değil

Dumanları yetiyor bu şehrin

Tütün tüttürmüyorum

Yaşıyorum

Uyuşturmadan kendimi

İçimdeki acısıyla, biraz da tatlısıyla

Ay’a çıkıyorum

Canımı sıkan bir şey varsa

Gözlerim doluyorsa

Çanta almadan yanıma

Bakıyorum

Tepeden aşağıya

Kendime, insanlara

Ve dertlerimize

Ne kadar küçükmüşüz

Ne kadar ıssız

Ne kadar değersizmiş

Bizi üzen şeyler

Dert etmeye

Değmezmiş


Bomboşluk

Karanlık /
göz alabildiğine değil
sonrası. /
Boşlukta
Bir ateş parçası etrafında
dönüyor
aynı yere gelmek için
dünya

Roller belli;
biri yiyecek diğeri bakacak
ağlamalar kahkahalara karışacak bazen
kimi öksüz kimi yetim
kimi ise
anasından doğduğuna
pişman olacak,
sürüp giderken kargaşa
bakarız birbirimize
rolünü en iyi oynamanın isteğiyle
bu koskoca boşlukta
birşeyler varmış gibi.

Ateş parçasının etrafında
toplanan ömürler
bir bir erirken
itişmeler olur
ve ateşe düşenler
oyunun adı “en uzun kim yaşayacak”
tabiki onlar yaşayacak
en iyi rol yapan
yani en iyi uyum sağlayan
bu boşluğun boş insanları
sözüm ona
evrenin pandomimcileri
bense merak ederim
bu ateş ne zaman sönecek diye